Al het nieuws

Hulde aan àlle docenten

Ruud van Diemen is 51 jaar en Onderwijsdirecteur bij ROC Mondriaan in Den Haag

Ik breek in deze column een lans voor de mbo-docent. Daar waar de universitair en hbo-docent in de onderwijshiërarchie van het beroepsonderwijs het hoogst staan aangeschreven, laat ik een ander geluid horen. Ik baal namelijk van die hiërarchie, omdat er namelijk niet één beroepsonderwijs is. Laat ik maar eens prikkelend beginnen met de ‘top’. Beide soorten onderwijs kennen maar één niveau. Het is ook een beetje ‘lui’ onderwijs. Je hebt een collegezaal, je stopt die vol met leergierige studenten en je zet er een docent voor. Die gaat zijn verhaal afdraaien en daarna volgt er een tentamen.

Nee, dan het mbo. Er zijn twee leerwegen en vier niveaus. Mbo-docenten moeten inzetbaar zijn op al die niveaus. Ze geven les aan studenten die naar het hbo doorstromen, ze geven les aan jongens en meisjes voor wie leren niet altijd vanzelfsprekend is en die (vanuit die zelfde onderwijssector) al hun hele leven hebben gehoord dat het ‘echte’ studeren er voor hen niet inzit. Pedagogisch en didactisch moeten ze vaak alle zeilen bijzetten om de studenten te motiveren, erbij te houden en echt te laten leren.

‘Nee, dan het mbo.Er zijn twee leerwegen en vier niveaus. Mbo-docenten moeten inzetbaar zijn op al die niveaus’

Ruud van Diemen

Mbo-docenten leiden mensen op die later het cement van de samenleving zijn en dan is het onbegrijpelijk en onbestaanbaar dat we als samenleving, maar ook als onderwijssector neerkijken op het mbo. Mijn kind mag naar het havo of moet naar het (v)mbo, is nog steeds voor heel veel ouders een mindset waarvan we de impact op onze jongeren als samenleving niet eens meer in de gaten hebben.

Maar als ik als mbo-man afgeef op hbo en universiteit doe ik dan niet exact hetzelfde, maar dan in omgekeerde richting? En maak ik dan ook niet dezelfde fout door er een karikaturaal verhaal van te maken? Ik breek daarom een lans voor elke docent. Want elke docent is slechts een paar jaar te gast in het leven van een jongere die beïnvloedbaar en leerbaar is. Elke docent kan dus echt het verschil maken voor een jongere. En als ik heel eerlijk ben, vraagt de samenleving dat ook van het onderwijs. Weg met die misplaatste hiërarchie in het onderwijs. Hulde dus aan alle docenten en aan al die andere mensen die ervoor zorgen dat jongeren zich kunnen blijven ontwikkelen, op welke wijze en in welke richting dan ook!