Al het nieuws

Tweede kans

Ambulancemedewerker Mike was er vanzelfsprekend zenuwachtig voor, maar nodig was dat niet. Hij werkte plezierig samen met de verpleegkundige met wie hij de opdrachten zou gaan uitvoeren en ze hadden goed getraind voor het assessment. En, was hem verteld, je kon niet echt ‘zakken’, maar hooguit aandachtspunten krijgen op de onderdelen waar je niet goed in had gefunctioneerd. Het liep helemaal anders…

Voor alle medewerkers op de ambulance is er eens in de vijf jaar een Landelijk Assessment Ambulancezorg. Zij laten dan zien hoe ze de verschillende zorgverleningen aanpakken. De prestaties worden gespiegeld aan een landelijk vastgestelde norm. Het LAA bestaat uit een kennistoets en vier praktijkcasussen en de ambulancechauffeur legt daarnaast ook een rij-assessment af.

Non-actief

Na afloop van de dag kreeg Mike de uitslag te horen en bleek dat hij op verschillende onderdelen tekort was geschoten. Zijn enige verklaring was een ‘complete black-out’, want hij kon zich de diverse onderdelen van die dag ook niet goed meer herinneren. Maar de uitkomst stond vast en werd gedeeld met de Medisch Manager Ambulancezorg. Al de volgende dag werd zijn bevoegdheid ontnomen en werd hij op non-actief gesteld.

Kort daarna volgde in bijzijn van een P&O-medewerker een gesprek met de leidinggevende over de vraag: Hoe nu verder?

Mitsen en maren

Hoewel nog maar een paar dienstjaren te gaan, proefde Mike aan alle kanten dat het overdoen van het assessment niet echt de bedoeling was. Weliswaar stond het als eerste op het lijstje van vervolgstappen, maar zo had hij het niet ervaren. Men zag diverse mitsen en maren en benoemde vooral hoe zwaar en lastig het zou worden. De andere opties van vervroegd uit dienst treden, bijvoorbeeld door gebruikmaking van de RVU-regeling en een vervroegde pensionering kwamen uitdrukkelijk ter sprake. Mike kreeg dan ook vooral het gevoel dat de werkgever van hem af wilde.

Andere opties

Samen met een jurist van CNV Zorg & Welzijn nam hij de aangegeven opties door. Hij had geen zicht op zijn resultaten en wist dus ook niet precies wat hij niet goed had gedaan. Van het beoordelingsgesprek op de dag zelf had hij maar weinig meegekregen, aangeslagen als hij was door de uitkomst dat hij het assessment niet had behaald. Met de jurist nam hij ook de andere opties door, waaronder ook een andere functie bij zijn werkgever. Al snel bleek dat Mike het zich financieel niet kon permitteren om niet te blijven werken. Zijn werkgever had geen andere passende functies voorhanden en dus bleef er, hoe spannend ook, maar één optie over, namelijk het opnieuw afleggen van het assessment.

Herkansing

Mike’s keuze voor optie één werd bepaald niet positief ontvangen. Tijd voor de jurist om zich in het gesprek te mengen en de werkgever duidelijk te maken dat de keus niet alleen uit financiële overwegingen was ingegeven, maar ook en vooral door de wens van hun werknemer om de werkzaamheden die hij al zo lang en met zo veel toewijding verrichte, te blijven uitvoeren. Hij verdiende een tweede kans!

Het tij keerde volledig: de leidinggevende ging constructief meedenken in het opnieuw afleggen van het assessment. Mike kreeg alle ruimte die hij nodig had om zich goed voor te bereiden en er werd een collega vrijgemaakt om hem extra training te geven. Hem werd ook verteld wat er in eerste instantie niet goed was gegaan.

Hij behaalde het assessment ruim met een 7,4. Hij had een paar zware weken achter de rug, maar kon de toekomst weer met vertrouwen tegemoet zien. Mike doet zijn werk op de ambulance weer met plezier en dat is volgens hem het mooiste dat er is.

Zit jij ook met vragen over werk of inkomen? Bel met CNV Info, 030 7511003 of mail naar cnvinfo@cnv.nl.